Het Overveense doopvont. Dit doopvont is voor de wereldtentoonstelling in Parijs (jaar 1906) afgestaan door de parochie en is toen met een gouden medaille bekroond. Wie ook voor een bekroning in aanmerking zou moeten komen is de restaurateur BD Design. Vader en zoon Demmers en hun medewerkers hebben ons doopvont met eerbied, enthousiasme en vakkennis gerestaureerd. Als je dit meesterwerk mag restaureren betekent dit een enorme uitdaging. Zij troffen aan een donker en dof geworden doopvont. Gedurende ruim 100 jaar hebben tranen van dopelingen en van peters en meters, spatten van doopwater en wierook het uiterlijk van het vont veranderd. Wij laten nu de restaurateurs Ben en Menno aan het woord. “Wij kregen onder ogen een hoogwaardig kunststuk, gemaakt van messing. Destijds heeft men gebruik gemaakt van bijzondere technieken, zoals gietwerk, forceertechnieken, ciseleertechnieken en verguldwerk. Na het zien van het doopvont spraken wij eensgezind: dit vont moet haar wel zeer karakteristieke eigenschappen behouden ! Men moet blijven zien de ouderdom van wel 119 jaar. Ons werk begon in de kerk met de demontage op een manier dat alles vervoerd kon worden. In ons atelier geschiedde de verdere demontage. Wij troffen het dat de makers tot en met het kleinste onderdeel alles hadden genummerd. Het schoonmaken van de onderdelen hebben wij met behulp van onze hoogwaardige zeep- en zuurbaden gedaan en het ontvetten gebeurde in een bad van kalk. Sommige onderdelen waren zodanig aangetast met zeer oude laklagen dat wij met handborstels de lagen hebben moeten verwijderen. Wij hebben daarna alles met onze zeer geavanceerde elektrostatische spuitinstallatie gespoten. Bovendien hebben wij de drie grote beelden weer opnieuw verguld en dat geldt ook voor de zes leeuwenpoten waar het vont zijn fundering op vindt. Dit was wel een van de meest bijzondere klussen, die wij hebben mogen klaren en wij zijn erg trots op het resultaat”. Goud Wij troffen Ben Demmers aan in de kerk, bezig om de rozetten van de kraan te voorzien van bladgoud. Dit werd voorzichtig met een kwastje van eekhoornhaar voorzichtig vastgezet op het metaal. Ben blies op het goud en het zat vast op de juiste plekken. Een plek was bijzonder; namelijk zijn snor bleek opeens ook van goud. Deze man heeft niet alleen “goud”in zijn handen, maar ook in zijn snor.